DFS, czyli Dynamic Frequency Selection, to mechanizm wymagany w części pasma 5 GHz, aby urządzenia Wi-Fi nie zakłócały pracy systemów radiolokacyjnych, w szczególności radarów meteorologicznych. UKE wskazywało na przypadki zakłóceń radarów przez urządzenia WLAN i podkreślał znaczenie poprawnej implementacji DFS.
DFS dotyczy kanałów, których szerokość w całości lub częściowo znajduje się w paśmie DFS. W europejskiej normie ETSI pasmo DFS obejmuje sub-band 2 (5 250–5 350 MHz) oraz sub-band 3 (5 470–5 725 MHz). Dla sub-band 1 (5 150–5 250 MHz) DFS nie jest wymagany.
Warto wiedzieć:
- Przed rozpoczęciem nadawania na kanale DFS punkt dostępowy musi sprawdzić, czy w kanale nie pracuje radar. Ta procedura to Channel Availability Check.
- Minimalny czas CAC wynosi 60 sekund. W praktyce przekłada się to na wolniejsze podnoszenie radia po restarcie lub po wymuszonej zmianie kanału.
- Jeżeli urządzenie wykryje sygnał radaru w trakcie pracy, musi opuścić kanał i przez określony czas nie może na niego wrócić. To tzw. non-occupancy period, podczas którego transmisja na danym kanale jest zabroniona.
Z punktu widzenia użytkowników końcowych objawia się to najczęściej krótką przerwą w łączności lub przełączeniem na inny kanał. Dobrze zaprojektowana sieć potrafi zamaskować takie zdarzenie roamingiem. Źle zaprojektowana sieć może natomiast doświadczyć serii przełączeń, po których część użytkowników traci połączenie lub obserwuje skoki opóźnień.
Kanały DFS warto włączyć, gdy:
- Pracujesz w środowisku o dużym zagęszczeniu sieci, np. w biurowcu, gdzie pasmo sub-band 1 jest zatłoczone. DFS zwiększa liczbę dostępnych kanałów, co zwykle pozwala rozproszyć używane kanały i odzyskać pojemność.
- Konieczna jest obsługa punktów dostępowych i potrzebujesz większej liczby kanałów,
- Sieć jest zarządzana centralnie i masz kontrolę nad listą kanałów, mocą oraz polityką roamingu.
Istnieją również sytuacje w których włączanie DFS jest niekorzystne. Są to
- środowiska gdzie liczy się stabilność ponad wysoką przepustowość, np. krytyczna telefonia, systemy produkcyjne czy sterowanie w czasie rzeczywistym. Sama zmiana kanału nie musi być częsta, ale jej skutki są zauważalne, jeśli aplikacja nie toleruje przerw.
- W lokalizacjach, gdzie realnie istnieje większa szansa detekcji radaru, np. w pobliżu instalacji radiolokacyjnych (lotniska, radary meteorologiczne). Wtedy warto rozważyć ograniczenie listy DFS do tych zakresów, które w danym miejscu zachowują się stabilnie.
- W małych sieciach, gdzie dostępne kanały nie-DFS w zupełności wystarczają, a zyski z poszerzenia puli kanałów będą minimalne.
W praktycznych wdrożeniach często rozdziela się zasady pracy radiowej w zależności od rodzaju ruchu. W sieci ogólnego zastosowania można wykorzystać DFS, aby zwiększyć dostępne spektrum i poprawić pojemność. Natomiast dla SSID krytycznych warto ograniczyć wybór do kanałów mniej narażonych na wymuszone zmiany oraz utrzymać szerokość 20 MHz. Taki podział minimalizuje ryzyko wahań jakości, a jednocześnie pozwala wykorzystać potencjał 5 GHz tam, gdzie przekłada się to na realną korzyść.
